Archives for posts with tag: Bilete

Torsdag var det Halloween feiring på Niss. Eg stilte uten kostyme, men med kamera.

Salva stilte i hokeymaske

Niss ha laga ein tradisjon der dei ulike utdanningane stiller med kvar sin post i ein skrekktunnell.

På veg til legens kontor

Etter skrekk tunnellen hadde SFX utdanninga sitt eige zombieshow nede i kjellaren.

Etterfulgt av disco, eg holdt tidleg kveld etter å ha møtt på han her fyren på dansegolvet:

Advertisements

Da var det ei stund sia eg hadde blogga, og litt forksjellig ha skjedd. Eg er tilbake i Noreg og har flytta til Oslo der eg har begynt rett på 2. året på produksjonsledelse ved Film og TV avdelinga til NISS. Det har til tider vore nokre travle månadar, spesielt august, då eg kom heim, flytta og starta på skule igjen. Men no har heldigvis ting roa seg, og det går for det meste kun i skule. Eg har fiksa litt på designet for bloggen og har framover tenkt å bruka den til å fortelle kort om kva som skjer å rører seg for meg og artige ting som måtte dukke opp. Har og laga ei portfolie side eg tenkte eg kunne fylle med diverse bilde og andre ting. Det er eigentleg veldig spannande å ha ein blogg, for å få ut sine eigne tankar om ting og tang. Og det er veldig enkelt å ha meiningar og idear rundt ting og tang, og da er ein blogg ein kjempesjanse å kunne dele dei vidare. Desverre helde alltid ikkje desse ideane for meg og eg gløymer å blogge om kva som skjer, men me får sjå kor ofte eg kjem til å blogge framover.

Var ein fototur langs Akerselva på søndag

Men no eit lite tilbakeblikk

Rett før eg reiste heim frå Nairobi produserte eg ei låt til for Billian og Mandela, og rakk akkurat å spele den inn, mikse og vere med på dela av innspeling av musikkvideo. Låten blei artig den, syns eg, og at det blei ei musikkvideo er jo artigt. Må sei at eg sakna Kenya, Nairobi og kjensfolka der når eg ser den.

Fleire tilbakeblikk skal komme etterkvar som eg får styr på bilda mine, portfolie osv… Eg beheld og «Vidar doing it african style», mest fordi eg ikkje får det vekk, men og fordi eg kan ha ein afrikansk tvist på innlegga her.

Hallo! Fann ut at det var på tide med ein oppdatering no på slutten av oppholdet her. I dag er det to veker til heimreise, so med andre ord går det veldig mot slutten no.

Sidan sist har det skjedd masse forskjelling her, for masse til å ramse opp. Men vil eigentleg berre sei at eg har det bra. Cathrine har komme og vore her dei fem siste vekene, og blir til eg reise, kos! I helga var me i Mombasa og kosa oss med sol og strandliv. Før det har me både godt opp på Mount Longonot samen med familien Mo, og vore innom Giraffsenteret her i Nairobi.

Cathrine matar ein av giraffane

Jammen ville han ha litt mat frå meg og!

Framover blir det å avslutte prosjekt og begynne å sei hade til folk. Det er eindel som det skal seiast farvel til, so håpar på å få samla folket til ein anledning.

Ellers produserte eg ei låt til to karar for ei stund sidan. Han eine, Billian, er ein driftig kar so da blei det musikkvideo og! Den sendte han litt rundt og endte med å få den inn på ein slags kenyansk versjon av Svisj, Total request på Kiss TV! Usikker på kor masse den ha blitt spelt, men ha fått høyre at det er eindel som har sett den, kjekt! Under finne du den:

Ikkje noke mesterverk, men veldig artigt. Ha fått ønske om at me skal gjera ein låt til før eg fære, men me får sjå kva det blir til. Tida kjem nok til å flyge avgårde framover. Får sjå om det blir so mange fleire oppdateringar før eg reiser, men ha ingen planar om å legge ned bloggen sjølv om eg reiser heim. I Norge ventar først litt familie tid, før eg sett kursen for Oslo saman med Cathrine. Der skal eg hive meg på igjen med studiane og skal studere produksjonsledelse innan film og TV. Veldig spent på å flytte til Oslo, og gledar meg masse!

Snakkast plutselig!

Som nemt i forrige bloggpost var eg i går på besøk hos mikrofinansorganisasjonen Jamii Bora, som nylig har blitt bank, saman med ein delegasjon frå Strømmestiftelsen. Og ein tur til Jamii Boras bustadsprosjekt utafor Nairobi i Kapetei. Eg likte veldig masse av det eg såg, men fekk og ein del tankar om korleis ting vil utvikle seg framover.

Bankfilialen ved Jamii Bora sitt hovedkvarter

Jamii Bora blei etablert som foretak i 1999 av Ingrid Munro, kona til Bob Munro som starta Mysa i 1987. Det heile starta med at Ingrid lovde 50 fattige i Nairobi at dersom dei sparte pengar skulle ho ordne med at nokon skulle gi dei det doble i lån. Denne gruppa klarde å spare opp 8000 shilling (som med dagens kurs ville vært mellom 500-600 kr) og kom med dette til Ingrid og ville at ho skulle oppfylle løftet sitt. Samtidig med detta var ein kar med namn Johannes frå Strømmestiftelsen der og Ingrid fekk han til å møte gruppa si. Me var så heldige å få møte Johannes på Jamii Bora kontoret og fekk høyra heile historien om når han tok opp lommeboka si og ga ut 16.000 shilling, som var meir peng enn nokon av dei fattige hadde sett. Og slik starta Jamii Bora.

Konseptet som blei utvikla, og fortsatt gjeld i dag, er at fem personar må gå saman. Først må dei spare minimum 50 shilling i veka i 6 veker, deretter får ein av medlemmane eit lån på det dobbelte av det han har spart (maks 10.000). Når førstemann har betalt tilbake, får neste lån osv. I dag tilbyr Jamii Bora i tillegg rimeleg helse- og katastrofeforsikring, huslån og masse meir for fattige, i tilegg til å drive opplæring i korleis starte ein buisness.

Planteikning for det ferdige Kapetei

Jamii Bora har iløpe av 11 år utvikla seg hurtigt og blitt den største mikrofinansorganisasjonen i Afrika. Og har eit stort busettingsprosjekt i Kapetei. Her held dei på med å bygge ein by der medlemmar frå f.eks. slummen skal kunne få huslån og kjøpe seg eit romsleg hus. Prosjektet er i enda under bygging, sjølv om nokon av husa er allereie busett. Det skal byggast til sammen 2.000 hus som skal romme 10.000 menneske, med innlagt vatn, avfallshåndtering av både søppel og resirkuleing av vatn. Skule er på plass, og under utvikling er ein marknadsplass og eit lett industri område.

Det meste av byggebrikkane til byen bli laga rett ved byen og av folka som skal bu der

Det er store forhåpningar til dette prosjektet, og det var med litt skeptiske augne eg var på omvisning. Kven vil busette seg her? Korleis vil miljøet bli? Korleis skal alt bli sjølvstendig og fungere? Det er veldig masse av grunlaget for Kapetei som er veldig idealistisk og bra, men korleis vil ein person som er født og oppvokst i Mathare reagere på å skulle bu her? Klarar ein den store omveltningen? Og korleis vil byen være 20 år etter den er fullt busett? Det blir spannde å sjå i framtida kva som vil skje, eg er i allefall interesert i å følgje det vidare.

Forrige søndag var eg på tur rundt i Mathare og omliggande område saman med ein god venn, Joshe, i sju timar. Me vandra rundt i Mathare, Huruma, Kariobangi og Korogotcha, og eg fekk sett masse frå dei ulike områda og kor stort Mathare e. For ette sju timar har eg ikkje sett alt enda, men det var veldig kjekt å bli teken med utafor der eg vanligvis vandrar.

På turen var soklart kameraet mitt med, og det blei eindel bilder i løpe av dagen. Det blei eigentleg veldig mange bilde, som store delar av kunne gått inn på bloggen. Men det måtte bli med eit utdrag, med mest frå starten av turen sidan eg etterkvar oppdaga at det blei eindel bilde.

Bilda kan vere litt voldsomme med masse søppel og langt frå noken norsk levestandard, men det leve veldig mange menneske i Mathare og det e heimen deira. Noko som eg syns e viktig å tenka sjølv om ein ikkje tenkjer på dette som levelege forhold i Noreg. Eg vil og sei at eg ha blitt ganske herda for inntrykk av søppel og forskjellig, og ser glimt av livet som befinn seg i slummen med masse smilande ungar og folk som syns det er veldig artigt at ein mzungo (kviting) går forbi.

Eg driv å har planar om å lage eit stort bilde (oppmot ein gigapiksel) av Mathare, og gjorde eit forsøk på det (blei 0,1 gp), men resultatet må arbeidast litt med det.

I dag ha eg foresten vore å besøkt banken og mikrofinansorganisasjonen Jamii Bora og høyrt om arbeidet deira. Besøkte og Jamii Bora siit bustadsprosjekt i Kapetei. Skal få ut ein bloggpost om det snart, trur eg 😀

Oppdaterings frekvensen på bloggen blir visst ikkje so mykje bedre, men her kjem litt nytt.

I begynnelsen av februar starta eg ein liten fotoklasse på St. Michael. Lena, Cynthia, Teddy og Willard skulle lærast korleis ta bilde! Eg har vel med tida skjønt at det kan vera litt vanskleg å læra to sjetteklassingar og to åttendeklassingar å ta akkurat bilda på den måten eg tenke, men dei er ganske flinke, og blir bedre! Problemet er mest når eg gir ei spesifikk oppgåve og får litt varierande resultat. Det som ha fungert best er rett å slett å la dei låne kompakt kameraet mitt over helga, og gi tilbakemelding i timen mandag. Her er nokon bilete:

Elevane i klassen

Nokon som jobba med eit byggeprosjekt ved sidan av St. Michael

Morgenstund heime hos ein av elevane

Veggane til St. Michael er mala med diverse nyttig info, blandt anna kart over Afrika

Ellers er Haba na Haba på flyttefot. Utstyr og diverse er flytta til Mysa sitt bibliotek i Eastleigh, dei fleste av aktivitetane fortsette herifra til nytt hus er på plass. Det er soklart ei stor utfording å skifte plass, men forhåpentligvis finn Haba na Haba eit hus som vil kunne romme alle aktivitetane på ein god måte. Sidan aktiviteten er flytta til biblioteket har eg fått sett arbeidet som foregår der, noko som er ganske fantastisk. Biblioteket er fritt tilgjengelig for alle som vil og i tillegg til bøke er det mykje ein kan lære der saman med dei frivillige som jobbar der.

Sende til slutt ein tanke til Cathrine som jobbar med bacheloroppgåva i Norge. Det er eit slit, men du klara det!

Ny post, nye bilder! Endelig!(?)

Laga ein litenbildeserie frå St. Michael, skulen eg jobbar på i Mathare. Prøvde å bruka svart/kvitt og høg brightness for å lage ein felles effekt for bilda.

Alle som går ved St. Michael kjem frå veldig fattige kår, men alle ungane har eit fantastisk smil og er kjempeglad i å bli teken bilde av. Skal komme med meir seinare frå livet i Kenya, intill vidare: Enjoy!

No blei eg litt happy! Såg nettop at eg idag har passert 1000 treff på bloggen min sidan eg starta å blogge i midten av juni. Tusen takk til alle sammen so ha vore innpå å lese, skal prøve å fortsette å underholde(?) alle vidare.

Ellers idag har eg jobba i studio saman med tre andre karar, på tre forskjellige prosjekt. Det går i hip-hop med litt forskjellig stilblanding. Eg er spent på å sjå kva me kan få til i studioet iløpet av året. Moglegheitane er iallefall mange. Eg har også fått sett saman ei gruppe frå Haba na Haba som eg skal begynne å lære opp fra torsdag av, i lyd og diverse teknikar arbeid. Litt teori og eindel praktisk står på programmet.

I helga var eg foresten «up-country» igjen. Saman med Cathrine, Kristin og Ola med familie tok Goddie oss med heim til seg på landet. Me reiste først heimom til han, der mora har ein liten gård, forså å reise til ein idyllisk lite «parkannlegg» der me slappa av. Der koste me oss unna storbylivet i frisk luft og postkort Afrika omgivnadar, Einaste so mangla var at me ikkje fekk sett noken ville dyr :p

Elva ved siden av der me tilbrakte mesteparten av dagen

Elva ved siden av der me tilbrakte mesteparten av dagen

Seinare for me tilbake til gården, der det blei servert noko som heiter mokimo. Ein blanding av bønner, grønsake, potete, litt kjøtt og eindel anna ting. Ikkje værst.

Lille Åsmund var ganske begeistra for kua på gården

Lille Åsmund var ganske begeistra for kua på gården

Cathrine og Åsmund

Cathrine og Åsmund

Til slutt må eg inkludere eit bilde av Goddie, guiden vår, s0m eg har blitt kjent med her i Nairobi. Han har vel også vore guide for meg i det meste om korleis livet i Kenya er.

Dagens guide

Dagens guide

I dag har eg hatt min første undervisningstime ved St. Michael i Mathare. Har nemt skulen, og eit par bilder, i eit tidlegare innlegg. På timeplanen sto rytmelære, som skal vere ein del av musikkteoriundervisninga til Ola. Undervisninga blei teken fra grunnen av med fjerdedelar, halvnotar og heilnotar, samt pausar. Til at det var første gang at mange av dei hadde slik undervisning følte eg at dei tok det veldig fort, sjølv om eg til tider måtte kjempe litt slik at ingen skulle klappe når det var pause.

Eg gledar meg til å skulle undervise ved St. Michael igjen, og også prøve å starte opp eigne undervisningsopplegg. Skal, om det blir mulighet for det, ha data opplæring både for elevar og lærarar, og kanskje det kan komme eit film prosjekt. Tida vil vise, eg har fått bortimot frietøyle.

Ellers hadde eg ein kjempefin opplevelse på tirsdag når eg gjekk gjennom ein del av Mathare aleine, etter å ha levert Cathrine og Kristin ved St.Michael. Det er vel eigentleg noko som berre må opplevas for å få følinga med det, men det var mange smilande ungar som kom springane mot meg som ropte «how are u?», mens mødrene satt på sida av vegen ved husa og lo, og syns det var like artigt som meg. Det er ikkje daglegdags at ein «kviting» kjem gåande aleine i Mathare, så det kan vere ein oppleving for begge partar. Eg kjem nokk til å ta den turen igjen, og gjorde vel forsåvidt det i dag sidan eg skulle hente Cathrine og Kristin på vegen heim fra Haba na Haba.

Skal prøve å få teke noken bilder av dei fantastiske ungane som er rundt omkring her og legge dei ut seinare. Men sidan eg likar å inkludere bilde i postane eg skriv, får eg legge ut eit par andre. Her er to frå ein gang eg leika meg med kort lukkartid:

Splashing water

Splashing water 2

I forrige veke blei studioet eg skal jobbe og vere med å drive gjort delvis ferdig, mest for å vise ungane i Watoto Wanna Say festivalen litt om musikkproduksjon. Me laga litt beats og spelte inn litt vokal for å vise korleis musikkproduksjon og cdinnspeling fungerar. Ungane var i topp stemning over å få vera i eit studio. Det gjenstår enno noko arbeid i studioet, men basis utstyret til å ta opp med e på plass. Det er ikkje so veldig fancy eller avansert, men eg trur det skal kunne fungere fint som eit lavbudsjetts studio. Itillegg er det jo også ganske spesielt at det i det heile finst eit lydstudio i Mathare, men takka vere ein godt prosjekt lokalt og støtte utanfrå er det blitt til.

Ein kar som var på besøk prøver seg litt på trommeprogrammering

Ein kar som var på besøk prøver seg på litt trommeprogrammering

Studio monitorane er ikkje på plass, so me brukte ein PA høgtalar. Opptaksprogramme er Cubase som eg ha sotte å jobba litt med idag for å lære meg det, virka ganske greitt. Blir spennande å sjå om det kjem nokon gode produksjonar ut av studioet med tida. HipHop og rap virkar til å stå folka ved Haba na Haba nært, i tillegg til afrikanskmusikk og reggea.

Vokalmikken satt opp og klar til opptak!

Vokalmikken er satt opp og klar til opptak!

Det som må gjerast framover i studioet er å få betre opptaksforhold. Slik studioet er bygd no er det dobble veggar mellom opptaksrommet og kontrollrommet (bra), men inni opptaksrommet er det flate gipsveggar som gir ein kunstig og dårlig klang. Rommet er heller ikkje veldig stort, til større greier, so det blir spennande å sjå om me kjem til å får gjort trommeopptak der. Om nokon har tips til ein billeg løysing for å betre akkustikken og dempe romlyden tas det gjerne imot! Akkurat no er det teppe på golve, og noko gardin lignande på veggane og i taket som er som er planen.