Archives for posts with tag: Safari

Forrige søndag var eg på tur rundt i Mathare og omliggande område saman med ein god venn, Joshe, i sju timar. Me vandra rundt i Mathare, Huruma, Kariobangi og Korogotcha, og eg fekk sett masse frå dei ulike områda og kor stort Mathare e. For ette sju timar har eg ikkje sett alt enda, men det var veldig kjekt å bli teken med utafor der eg vanligvis vandrar.

På turen var soklart kameraet mitt med, og det blei eindel bilder i løpe av dagen. Det blei eigentleg veldig mange bilde, som store delar av kunne gått inn på bloggen. Men det måtte bli med eit utdrag, med mest frå starten av turen sidan eg etterkvar oppdaga at det blei eindel bilde.

Bilda kan vere litt voldsomme med masse søppel og langt frå noken norsk levestandard, men det leve veldig mange menneske i Mathare og det e heimen deira. Noko som eg syns e viktig å tenka sjølv om ein ikkje tenkjer på dette som levelege forhold i Noreg. Eg vil og sei at eg ha blitt ganske herda for inntrykk av søppel og forskjellig, og ser glimt av livet som befinn seg i slummen med masse smilande ungar og folk som syns det er veldig artigt at ein mzungo (kviting) går forbi.

Eg driv å har planar om å lage eit stort bilde (oppmot ein gigapiksel) av Mathare, og gjorde eit forsøk på det (blei 0,1 gp), men resultatet må arbeidast litt med det.

I dag ha eg foresten vore å besøkt banken og mikrofinansorganisasjonen Jamii Bora og høyrt om arbeidet deira. Besøkte og Jamii Bora siit bustadsprosjekt i Kapetei. Skal få ut ein bloggpost om det snart, trur eg 😀

Advertisements

Bedre seint enn aldri med ein liten oppdatering fra forrige helg, da var eg, Cathrine og Kristin og besøkte praksis studentar i Nakuru, (2 1/2) timar frå Nairobi. I den sammenhengen reiste me på safari ved Lake Nakuru, og soklart hang eg ut glaset med kameraet i handa. Masse spennande å sjå og bilde blei det. På turen prøvde eg pappa si gamle linse til sitt speilrefleks, ei 80-200 mm linse med manuell fokus. Ikkje like heldig med fokus heile tida, men det var kjekt å ha ei telelinse! Safarien sitt høgdepunkt var når me reiste opp på eit utsiktpunkt so heite Baboon cliff, med ein haug med rimelig avslappa baviana som ikkje hadde noke imot å bli teken bilde av. Dette inntil eg tok eit skritt for nermt ein som deretter slengte ein arm ut etter meg og reiv tak i skjorta mi. Lite dramatisk egentlig for han ville ikkje noke serleg meir enn å sei fra at no var eg litt for nerme, men eg må innrømme at eg skvatt litt.

Det var alt for no. Om du syns eg oppdatera for sjeldent om livet her, er Cathrine flinkare og raskare med å oppdatere bloggen sin, sjekk den ut på http://cathrinesverden.wordpress.com