Dette er eigentleg ein gammal sak eg skreiv for lenge sia, men treighet har gjort at den ikkje har blitt posta før no.

I fjor vår skreiv eg i bacheloroppgåva mi om deling på nett, og sette meg i den sammenhengen eindel inn i Pirate Bay saken og ulovleg spredning av materiale som er beskytta av opphavsrettigheiter. Første runde i Pirate Bay saka rulla på den tida for fullt, Hollywood og IFPI (norsk opphavsrettigheitsorganisasjon) forsøkte å sida lagt ned, og IFPI ville seinare også at Telenor skulle nekte norske nett brukarar å få tilgang til sida. IFPI tapte saken mot Telenor, mens Pirate Bay tapte, men sida fortsette vel eigentleg som før.

No skal eg ikkje legge meg så mykje om piratkopierings debatten i Noreg eller i USA, men etter eg kom til Nairobi har eg blitt veldig fasinert av ein ting: Her blir det solgt piratkopierte filmar og tv-seriar i store kvantum på kvart eit gatehjørne! Det er veldig begrensa utvalg i orginale DVDar, som er prisa til ein bortimot norsk pris, og som berre finst på den betre sida av byen.

Dei piratkopierte DVDane er ofte kraftig komprimert og kvaliteten veldig varierande. Ein kan få heile sesongar av seriar på ein DVD, eller «mega» pakkar med ti (meir/mindre?) filmar på ei plate. Kjøpte f.eks. Inglorious Bastards ein gang, ikkje serleg vellykka, den var rippa med kamera i kinosalen og omgjort t 4:3 format. Blei rimeleg skuffa, men fann den igjen ein anna gang og då var kvailiteten på plass. Bra gjekk det og når eg kjøpte sesong 4 av Prison Break og avslutnigsfilmen, på tre DVDar, til nette sum av ca 40 kroner. Dette er berre nokre eksempel, du har ingen garanti på kjøpet men ein har råd til å bomme ein del gonger før ein når butikkpris.

Max Manus

Ein dag var på veg heim fra jobb passera eg ein av dessa gateselgarane. Øverst i stabelen hans ligg faktisk MaxManus! Det var jo ei stor sak i Noreg når den blei lagt ut på Pirate Bay, og no hadde den komt til Nairobi. Soklart enda eg med å kjøpe DVDen til ca 8 kroner. Kvaliteten var topp, men noko hadde gått gale i tekstinga. Den var rett og slett latterleg! Blandt anna denne: «Hitler tømmer landet for troppar» blei oversett med «Hitler timber country troops»

Men til saken, det eg lurer på er: Kvifor kjempar opphavsrett forkjemparar so hardt og, etter mi meining, tapar så mykje i for eksempel Noreg og Sverige på å motarbeide den brøkdelen av befolkningen som lastar ned. Medan det i Kenya, og sikkert resten av Afrika, og ellers store delar av verda, foregår i enda større skala og er akseptert utan refleksjonar eller reaksjonar.

Torsdag var det Halloween feiring på Niss. Eg stilte uten kostyme, men med kamera.

Salva stilte i hokeymaske

Niss ha laga ein tradisjon der dei ulike utdanningane stiller med kvar sin post i ein skrekktunnell.

På veg til legens kontor

Etter skrekk tunnellen hadde SFX utdanninga sitt eige zombieshow nede i kjellaren.

Etterfulgt av disco, eg holdt tidleg kveld etter å ha møtt på han her fyren på dansegolvet:

Da var det ei stund sia eg hadde blogga, og litt forksjellig ha skjedd. Eg er tilbake i Noreg og har flytta til Oslo der eg har begynt rett på 2. året på produksjonsledelse ved Film og TV avdelinga til NISS. Det har til tider vore nokre travle månadar, spesielt august, då eg kom heim, flytta og starta på skule igjen. Men no har heldigvis ting roa seg, og det går for det meste kun i skule. Eg har fiksa litt på designet for bloggen og har framover tenkt å bruka den til å fortelle kort om kva som skjer å rører seg for meg og artige ting som måtte dukke opp. Har og laga ei portfolie side eg tenkte eg kunne fylle med diverse bilde og andre ting. Det er eigentleg veldig spannande å ha ein blogg, for å få ut sine eigne tankar om ting og tang. Og det er veldig enkelt å ha meiningar og idear rundt ting og tang, og da er ein blogg ein kjempesjanse å kunne dele dei vidare. Desverre helde alltid ikkje desse ideane for meg og eg gløymer å blogge om kva som skjer, men me får sjå kor ofte eg kjem til å blogge framover.

Var ein fototur langs Akerselva på søndag

Men no eit lite tilbakeblikk

Rett før eg reiste heim frå Nairobi produserte eg ei låt til for Billian og Mandela, og rakk akkurat å spele den inn, mikse og vere med på dela av innspeling av musikkvideo. Låten blei artig den, syns eg, og at det blei ei musikkvideo er jo artigt. Må sei at eg sakna Kenya, Nairobi og kjensfolka der når eg ser den.

Fleire tilbakeblikk skal komme etterkvar som eg får styr på bilda mine, portfolie osv… Eg beheld og «Vidar doing it african style», mest fordi eg ikkje får det vekk, men og fordi eg kan ha ein afrikansk tvist på innlegga her.

Hallo! Fann ut at det var på tide med ein oppdatering no på slutten av oppholdet her. I dag er det to veker til heimreise, so med andre ord går det veldig mot slutten no.

Sidan sist har det skjedd masse forskjelling her, for masse til å ramse opp. Men vil eigentleg berre sei at eg har det bra. Cathrine har komme og vore her dei fem siste vekene, og blir til eg reise, kos! I helga var me i Mombasa og kosa oss med sol og strandliv. Før det har me både godt opp på Mount Longonot samen med familien Mo, og vore innom Giraffsenteret her i Nairobi.

Cathrine matar ein av giraffane

Jammen ville han ha litt mat frå meg og!

Framover blir det å avslutte prosjekt og begynne å sei hade til folk. Det er eindel som det skal seiast farvel til, so håpar på å få samla folket til ein anledning.

Ellers produserte eg ei låt til to karar for ei stund sidan. Han eine, Billian, er ein driftig kar so da blei det musikkvideo og! Den sendte han litt rundt og endte med å få den inn på ein slags kenyansk versjon av Svisj, Total request på Kiss TV! Usikker på kor masse den ha blitt spelt, men ha fått høyre at det er eindel som har sett den, kjekt! Under finne du den:

Ikkje noke mesterverk, men veldig artigt. Ha fått ønske om at me skal gjera ein låt til før eg fære, men me får sjå kva det blir til. Tida kjem nok til å flyge avgårde framover. Får sjå om det blir so mange fleire oppdateringar før eg reiser, men ha ingen planar om å legge ned bloggen sjølv om eg reiser heim. I Norge ventar først litt familie tid, før eg sett kursen for Oslo saman med Cathrine. Der skal eg hive meg på igjen med studiane og skal studere produksjonsledelse innan film og TV. Veldig spent på å flytte til Oslo, og gledar meg masse!

Snakkast plutselig!

Som nemt i forrige bloggpost var eg i går på besøk hos mikrofinansorganisasjonen Jamii Bora, som nylig har blitt bank, saman med ein delegasjon frå Strømmestiftelsen. Og ein tur til Jamii Boras bustadsprosjekt utafor Nairobi i Kapetei. Eg likte veldig masse av det eg såg, men fekk og ein del tankar om korleis ting vil utvikle seg framover.

Bankfilialen ved Jamii Bora sitt hovedkvarter

Jamii Bora blei etablert som foretak i 1999 av Ingrid Munro, kona til Bob Munro som starta Mysa i 1987. Det heile starta med at Ingrid lovde 50 fattige i Nairobi at dersom dei sparte pengar skulle ho ordne med at nokon skulle gi dei det doble i lån. Denne gruppa klarde å spare opp 8000 shilling (som med dagens kurs ville vært mellom 500-600 kr) og kom med dette til Ingrid og ville at ho skulle oppfylle løftet sitt. Samtidig med detta var ein kar med namn Johannes frå Strømmestiftelsen der og Ingrid fekk han til å møte gruppa si. Me var så heldige å få møte Johannes på Jamii Bora kontoret og fekk høyra heile historien om når han tok opp lommeboka si og ga ut 16.000 shilling, som var meir peng enn nokon av dei fattige hadde sett. Og slik starta Jamii Bora.

Konseptet som blei utvikla, og fortsatt gjeld i dag, er at fem personar må gå saman. Først må dei spare minimum 50 shilling i veka i 6 veker, deretter får ein av medlemmane eit lån på det dobbelte av det han har spart (maks 10.000). Når førstemann har betalt tilbake, får neste lån osv. I dag tilbyr Jamii Bora i tillegg rimeleg helse- og katastrofeforsikring, huslån og masse meir for fattige, i tilegg til å drive opplæring i korleis starte ein buisness.

Planteikning for det ferdige Kapetei

Jamii Bora har iløpe av 11 år utvikla seg hurtigt og blitt den største mikrofinansorganisasjonen i Afrika. Og har eit stort busettingsprosjekt i Kapetei. Her held dei på med å bygge ein by der medlemmar frå f.eks. slummen skal kunne få huslån og kjøpe seg eit romsleg hus. Prosjektet er i enda under bygging, sjølv om nokon av husa er allereie busett. Det skal byggast til sammen 2.000 hus som skal romme 10.000 menneske, med innlagt vatn, avfallshåndtering av både søppel og resirkuleing av vatn. Skule er på plass, og under utvikling er ein marknadsplass og eit lett industri område.

Det meste av byggebrikkane til byen bli laga rett ved byen og av folka som skal bu der

Det er store forhåpningar til dette prosjektet, og det var med litt skeptiske augne eg var på omvisning. Kven vil busette seg her? Korleis vil miljøet bli? Korleis skal alt bli sjølvstendig og fungere? Det er veldig masse av grunlaget for Kapetei som er veldig idealistisk og bra, men korleis vil ein person som er født og oppvokst i Mathare reagere på å skulle bu her? Klarar ein den store omveltningen? Og korleis vil byen være 20 år etter den er fullt busett? Det blir spannde å sjå i framtida kva som vil skje, eg er i allefall interesert i å følgje det vidare.

Forrige søndag var eg på tur rundt i Mathare og omliggande område saman med ein god venn, Joshe, i sju timar. Me vandra rundt i Mathare, Huruma, Kariobangi og Korogotcha, og eg fekk sett masse frå dei ulike områda og kor stort Mathare e. For ette sju timar har eg ikkje sett alt enda, men det var veldig kjekt å bli teken med utafor der eg vanligvis vandrar.

På turen var soklart kameraet mitt med, og det blei eindel bilder i løpe av dagen. Det blei eigentleg veldig mange bilde, som store delar av kunne gått inn på bloggen. Men det måtte bli med eit utdrag, med mest frå starten av turen sidan eg etterkvar oppdaga at det blei eindel bilde.

Bilda kan vere litt voldsomme med masse søppel og langt frå noken norsk levestandard, men det leve veldig mange menneske i Mathare og det e heimen deira. Noko som eg syns e viktig å tenka sjølv om ein ikkje tenkjer på dette som levelege forhold i Noreg. Eg vil og sei at eg ha blitt ganske herda for inntrykk av søppel og forskjellig, og ser glimt av livet som befinn seg i slummen med masse smilande ungar og folk som syns det er veldig artigt at ein mzungo (kviting) går forbi.

Eg driv å har planar om å lage eit stort bilde (oppmot ein gigapiksel) av Mathare, og gjorde eit forsøk på det (blei 0,1 gp), men resultatet må arbeidast litt med det.

I dag ha eg foresten vore å besøkt banken og mikrofinansorganisasjonen Jamii Bora og høyrt om arbeidet deira. Besøkte og Jamii Bora siit bustadsprosjekt i Kapetei. Skal få ut ein bloggpost om det snart, trur eg 😀

Oppdaterings frekvensen på bloggen blir visst ikkje so mykje bedre, men her kjem litt nytt.

I begynnelsen av februar starta eg ein liten fotoklasse på St. Michael. Lena, Cynthia, Teddy og Willard skulle lærast korleis ta bilde! Eg har vel med tida skjønt at det kan vera litt vanskleg å læra to sjetteklassingar og to åttendeklassingar å ta akkurat bilda på den måten eg tenke, men dei er ganske flinke, og blir bedre! Problemet er mest når eg gir ei spesifikk oppgåve og får litt varierande resultat. Det som ha fungert best er rett å slett å la dei låne kompakt kameraet mitt over helga, og gi tilbakemelding i timen mandag. Her er nokon bilete:

Elevane i klassen

Nokon som jobba med eit byggeprosjekt ved sidan av St. Michael

Morgenstund heime hos ein av elevane

Veggane til St. Michael er mala med diverse nyttig info, blandt anna kart over Afrika

Ellers er Haba na Haba på flyttefot. Utstyr og diverse er flytta til Mysa sitt bibliotek i Eastleigh, dei fleste av aktivitetane fortsette herifra til nytt hus er på plass. Det er soklart ei stor utfording å skifte plass, men forhåpentligvis finn Haba na Haba eit hus som vil kunne romme alle aktivitetane på ein god måte. Sidan aktiviteten er flytta til biblioteket har eg fått sett arbeidet som foregår der, noko som er ganske fantastisk. Biblioteket er fritt tilgjengelig for alle som vil og i tillegg til bøke er det mykje ein kan lære der saman med dei frivillige som jobbar der.

Sende til slutt ein tanke til Cathrine som jobbar med bacheloroppgåva i Norge. Det er eit slit, men du klara det!

Tida går fort, og plutselig var jula over og eg er plutselig over 4 veke inn andre del av oppholdet mitt i Nairobi! Eg hadde fire fine veke heime på Kaupanger, i Bergen og i Volda, veldig godt å vera heime. Men no er eg godt i gang med andre og siste del av oppholdet mitt her.

Når eg kom tilbake var det rett i arbeid. Viken Folkehøgskule var på besøk på Haba na Haba, dei hadde fleire workshops og konsertar saman med Haba na Haba. Første konsert var i Nakuru med ei gruppe lignande Haba na Haba, kalla Tapev.

Konsert i eit slumområde i Nakuru

Neste konsert var i Mathareslummen ved St. Michael. Konserten der blei ein kjempesuksee. Masse folk kom strømmande t, og omgivelsane va veldig spesielle, men utruleg kule!

Konsert ved uteområdet til St. Michael

Ellers har eg også flytta, no bur eg i Westlands som er ein heilt anna bydel enn Buru Buru der eg budde før. Trivst godt her, i eit kollektiv med 5 andre kjekke folk. Har øka avstanden til jobb betraktelig, men det har gått veldig greitt den første tida iallefall. Bilde vil forhåpentligvis komme seinare!

På plakaten framover no står besøk! Imåro kjem pappa og mamma Stadheim, pluss søster Stadheim! Dei skal vera i Kenya i to veker og eg ha fylt opp programmet med safari, mombasa og nairobi! Trur det skal bli to knall veker!Det er ikkje so lenge sia eg hadde ferie, men det skal bli artigt å feriere i Kenya og!

Og når eg nemner besøk, kan eg og bekrefte at frk. Gaassandsen kjem hit 15. juni og blir t det e heimereise for meg! Gler meg masse, det e uvandt å ikkje ha ho her!

Oj, plutseleg var julafta her og eg ha ikkje blogga på ei stund, slikt skjer. Og litt av kvart har skjedd: Eg er no heime i Norge på juleferie, kom heim forrige onsdagog blir verande til over nyttår. Det var ein liten opplevelse å komme heim, det var stille på flybussen fra Haukåsen som bevega seg sakte gjennom snølandsskapet, ingen andre bila på vegen og kun ein stille summing av motoren til bussen. Eg satt bak i bussen og tenkte for meg sjølv på forskjellane til Nairobi.

Eg oppdaga no at eg ikkje hadde blogga på 2 månadar, ops, men eg vil påstå at eg har vore opptatt og ikkje alltid hatt tid til å oppdatera bloggen. Har vel hatt tid, det tek ikkje so lang tid, men men. På programmet dei siste to månadane har eg blandt anna vore på safari til Masai Mara, me hadde stort besøk frå Høgskulen i Volda som var å sjekka opp praksis plassen til Cathrine og Kristin og fekk ein presentasjon av prosjektet til meg og Ola. Eg trur møtet med Mathare og Eastleigh sette eit godt inntrykk på dei. Ellers har tida gått veldig fort, små happenings kvar dag. Eg gledar meg tl å skulle ned igjen i januar, da flyttar eg også inn i ein ny bustad, noko eg gledar meg stort til.

Dagen i dag blir feira med familie på Kaupanger. Cathrine har vore her i nesten ei veke og holdt meg med selskap i førjulstida, og eg skal til Bergen i romjula og helse på folket der. På nyåret blir det ein tur til Volda før kursen blir sett mot Nairobi igjen, og da skal eg ikkje tilbake til fedrelandet før i august!

Eg er veldig spent på kva det nye året vil bringa, og eg er sikker på at eg kjem til å få utfordringar og opplevelsar i fleng. Spesielt i Nairobi, men returen til Norge vil nokk ikkje bli stille den heller, må jo finne på noko spanande når eg er tilbake.

Riktig god jul til deg og dine! Håpar at alt de manglar ligg under treet idag!

Ny post, nye bilder! Endelig!(?)

Laga ein litenbildeserie frå St. Michael, skulen eg jobbar på i Mathare. Prøvde å bruka svart/kvitt og høg brightness for å lage ein felles effekt for bilda.

Alle som går ved St. Michael kjem frå veldig fattige kår, men alle ungane har eit fantastisk smil og er kjempeglad i å bli teken bilde av. Skal komme med meir seinare frå livet i Kenya, intill vidare: Enjoy!